វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្រែង
គុ., ន. [សំ-រ៉ែង]
ដែលកើតស្រែង; អ្នកដែលកើតស្រែង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលកើតស្រែង; អ្នកដែលកើតស្រែង :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សសម្រែង; កុំដេកជិតសម្រែងក្រែងវាឆ្លង! (ព.ទ្រ.)។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដែលកើតស្រែង; អ្នកដែលកើតស្រែង :
ដែលកើតស្រែង; អ្នកដែលកើតស្រែង :
“មនុស្សសម្រែង; កុំដេកជិតសម្រែងក្រែងវាឆ្លង! (ព.ទ្រ.)។”