វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្លឹង
កិ. [សំ-ឡឹង]
មើលស្លឹង, មើលដោយធ្វើភ្នែកស្លឹងឆ្ពោះត្រង់មិនងាក :
មើលស្លឹង, មើលដោយធ្វើភ្នែកស្លឹងឆ្ពោះត្រង់មិនងាក :
មើលស្លឹង, មើលដោយធ្វើភ្នែកស្លឹងឆ្ពោះត្រង់មិនងាក :
“ងើយសម្លឹងមើលផ្កាយ។”
រំពឹងគិតចំពោះប្រយោជន៍។
“”
មើលពុត។
“”
បើកភ្នែកធំមើលចំមុខអ្នកដទៃ។
“”
ពិនិត្យអារម្មណ៍ឱ្យឃើញជាក់តាមការណ៍ពិត។
“”