វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្អក
គុ., ន. [សំ-អក]
ដែលស្អក; អ្នកដែលមានសំឡេងស្អក (ព. ព; (ព.គ.) ស្អក)។ សរសេរជា សំអក ក៏បាន។
ដែលស្អក; អ្នកដែលមានសំឡេងស្អក (ព. ព; (ព.គ.) ស្អក)។ សរសេរជា សំអក ក៏បាន។
ដែលស្អក; អ្នកដែលមានសំឡេងស្អក (ព. ព; (ព.គ.) ស្អក)។ សរសេរជា សំអក ក៏បាន។
“”