វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្អិត
កិ. [សំ-អិត]
ធ្វើឱ្យស្អាតហ្មត់ហ្មង, សម្អាតដោយប្រពៃ។
ធ្វើឱ្យស្អាតហ្មត់ហ្មង, សម្អាតដោយប្រពៃ។
ធ្វើឱ្យស្អាតហ្មត់ហ្មង, សម្អាតដោយប្រពៃ។
“”
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ សម្អាត ឬ សម្អាង ថា :
“សម្អិតសម្អាត។”
ស្អិតស្អាងដោយប្រពៃ, ស្អិតស្អាងផ្ចិតផ្ចង់។
“”
ជ័រឬវត្ថុអ្វីដែលធ្វើឱ្យស្អិតសម្រាប់ដាក់ឱ្យសត្វតូចៗជាប់ :
“ចាបជាប់សម្អិត។”
(សរសេរជា សំអិតឬសំឥត ក៏បាន)។