វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សយនៈ
ន. [សៈ-យ៉ៈ-ណៈ]
ទីឬកន្លែងដេក, ដំណេក; ការដេក, ឥរិយាបថដេក។
ទីឬកន្លែងដេក, ដំណេក; ការដេក, ឥរិយាបថដេក។
ទីឬកន្លែងដេក, ដំណេក; ការដេក, ឥរិយាបថដេក។
“”
(រ.ស.) គ្រែសម្រាប់ស្ដេចផ្ទំ, ក្រឡាបន្ទំ។
“”
ពេលដេក។
“”
កន្លែងសម្រាប់ដេក។
“”
(ម.ព. សយនកាល)។
“”
ទីដេកនិងទីអង្គុយ (សេនាសនៈ)។
“”
ឱកាសសម្រាប់ដេក; ពេលទំនេរសម្រាប់ដេក។
“”