វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សយម្ភូ
ន. [សៈ-យុ័ម-ភូ]
អ្នកកើតឯង; អ្នកបានសម្រេចគុណវិសេសខ្លួនឯង។ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ; ព្រះបច្ចេកពុទ្ធ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកកើតឯង; អ្នកបានសម្រេចគុណវិសេសខ្លួនឯង។ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ; ព្រះបច្ចេកពុទ្ធ :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះសយម្ភូ (ព.ពុ.)។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍ថា ព្រះព្រហ្ម, ព្រះសិវៈ, ព្រះវិស្ណុ)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់