វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សរណៈ

ន. [សៈ-រ៉ៈ-ណៈ]

ទីរឭក, ការរឭកដល់; ទីពឹង, ពំនាក់, ទីអាង, ទីជ្រកអាស្រ័យ; ផ្ទះ, លំនៅ; គ្រឿងការពារ គ្រឿងគ្រប់គ្រងរក្សា; ព្រះនិញ្វន។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១០ ន័យ
១

ទីរឭក, ការរឭកដល់; ទីពឹង, ពំនាក់, ទីអាង, ទីជ្រកអាស្រ័យ; ផ្ទះ, លំនៅ; គ្រឿងការពារ គ្រឿងគ្រប់គ្រងរក្សា; ព្រះនិញ្វន។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ដំណើរអស់ទីពឹង, អស់ទីពំនាក់។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

(ម.ព. សរណក្ខ័យ)។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

ការពោលពាក្យប្ដេជ្ញាយកព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ ព្រះសង្ឃជាទីរឭកឬជាទីពឹង (ព.ពុ.)។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

ប្រជុំបីនៃសរណៈ គឺព្រះពុទ្ធ, ព្រះធម៌, ព្រះសង្ឃ (ព.ពុ.)។ តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍ថា ប្រជុំបីនៃសរណៈ គឺព្រះព្រហ្ម, ព្រះសិវៈ, ព្រះវិស្ណុ។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

ការឱ្យសរណគមន៍ (ព.ពុ.)។

ឧទាហរណ៍

“”

៧

អ្នកឱ្យសរណគមន៍ (ព.ពុ.)។ អ្នកឱ្យទីពំនាក់, អ្នកឱ្យទីពឹង។

ឧទាហរណ៍

“”

៨

(ម.ព. សរណទាយក)។

ឧទាហរណ៍

“”

៩

ធម៌ដែលជាទីពឹង (ធម៌ជាកុសល)។

ឧទាហរណ៍

“”

១០

ដំណើរដាច់ទីពឹង។

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. ត្រៃសរណៈ ផង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់