សរីរៈ

អត្តភាព, រូប, រាងកាយ, ខ្លួនប្រាណ; សាកសព; រាងឆ្អឹង :

ដែលជាប់ទាក់ទងដោយសរីរកាយ :

(ម.ព. សរីរវិមោក្ខ)។

ដែលជាប់នៅនាសរីរៈ (ដូចយ៉ាងសំពត់អាវដែលស្លៀកពាក់ជាប់នឹងខ្លួន, អម្រែកនៅលើស្មាជាដើម)។

រាងកាយទាំងមូល, គ្រោងរូប។

ការរវល់ដោយរាងកាយ (មានបន្ទោឧច្ចារៈបស្សាវៈជាដើម) ; ការរម្លាយសព្វឬបញ្ចុះសព :

(ម.ព. សរីរជៈ)។

ដែលកើតចេញអំពីសរីរៈ។

ការបោះបង់សរីរៈ; ការបញ្ចុះសព :

ការថែរក្សាខ្លួន។

ការជម្រះឬសម្អាតសរីរៈ។

សរីរកាយ, សព៌ាង្គកាយ។

រស្មីឬពន្លឺដែលភ្លឺចេញអំពីសរីរកាយ :

(ម.ព. សរីរប្បដិព័ទ្ធ)។

សព៌ាង្គកាយ គឺរូបរាងកាយទាំងមូល។

(ម.ព. សរីរប្បភា)។

សម្បុរសរីរៈ។

ការបែកធ្លាយសរីរៈ, ដំណើររំលាងខន្ធ, មរណភាព :

យន្តគឺសរីរៈ, សរីរកាយដែលទុកដូចជាគ្រឿងយន្ត។

(ម.ព. សរីរយន្ត)។

ការចិញ្ចឹមជិវីត, ការរស់នៅ។

(ម.ព. សរីរព្យាបាល)។

រូបធាតុក្នុងសរីរៈ គឺធាតុដែលមានរូបផ្សេងៗក្នុងសរីរកាយ។

(ម.ព. សរីរព័ណ៌)។

វិជ្ជាឬក្បួនសម្រាប់រៀនសង្កេតចំណាំអាការៈក្នុងខ្លួន ឱ្យដឹងដោយការវះកាត់ជាដើម។

ការរួចផុតចាកសរីរៈ (មរណភាព)។

ទ្រង់ទ្រាយសរីរៈ, បែបភាពឬរាងរៅរបស់រូបកាយ។

តំណសរីរៈ, សន្លាក់ឆ្អឹង។

(ម.ព. សរីរវិទ្យា)។

ការបង្អត់ខ្លួនឱ្យស្គាំងស្គម។

ការរម្លាយរូប, ឈាបនកិច្ច។

អាការៈក្នុងខ្លួន (មានសក់, រោមជាដើម)។