វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សសេះ
កិ. [ស-សេះ]
តាំងចិត្តឱ្យឱនទៅរកសេចក្ដីសង្វេគស្ងួតស្ងប់, ប្រយោគរូប, ថ្នាក់ថ្នមរូប :
តាំងចិត្តឱ្យឱនទៅរកសេចក្ដីសង្វេគស្ងួតស្ងប់, ប្រយោគរូប, ថ្នាក់ថ្នមរូប :
តាំងចិត្តឱ្យឱនទៅរកសេចក្ដីសង្វេគស្ងួតស្ងប់, ប្រយោគរូប, ថ្នាក់ថ្នមរូប :
“ឈឺស្គមប្រដក់ម្ល៉េះទៅហើយ គិតតែពីសប្បាយមិនសសេះរូប!; ឱអ្នកអើយ! ខ្ញុំសព្វថ្ងៃសសេះតែរូបទេ!”