វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សស្ត្រ
ន. [ស័ស-ស្ត្រៈ]
គ្រឿងប្រដាប់ធ្វើដោយដែកមានមុខមុត មានកាំបិត, ផ្គាក់, ដាវ, លំពែង ជាដើម។ ខ្មែរនិយាយក្លាយជា សស្ត្រា ឬ សត្រា (ហៅចំពោះតែគ្រឿងប្រហារ)។
គ្រឿងប្រដាប់ធ្វើដោយដែកមានមុខមុត មានកាំបិត, ផ្គាក់, ដាវ, លំពែង ជាដើម។ ខ្មែរនិយាយក្លាយជា សស្ត្រា ឬ សត្រា (ហៅចំពោះតែគ្រឿងប្រហារ)។
គ្រឿងប្រដាប់ធ្វើដោយដែកមានមុខមុត មានកាំបិត, ផ្គាក់, ដាវ, លំពែង ជាដើម។ ខ្មែរនិយាយក្លាយជា សស្ត្រា ឬ សត្រា (ហៅចំពោះតែគ្រឿងប្រហារ)។
“”
អ្នកធ្វើគ្រឿងសស្ត្រា, ជាងសស្ត្រា។
“”
ឃ្លាំងសស្ត្រាវុធ, អាយុធាគារ។
“”
អ្នកចិញ្ចឹមជីវិតដោយមុខការកាន់គ្រឿងសស្ត្រា (យោធា, ទាហាន)។
“”
(ម.ព. សស្ត្រជីវៈ)។
“”
(ម.ព. សស្ត្រជីព)។
“”
(ម.ព. សស្ត្រគ្រឹះ)។
“”
គ្រឿងសស្ត្រានិងអាវុធ (ច្រើនប្រើ សស្ត្រាវុធ ជាង)។
“”
(ម.ព. សស្ត្រាយុធ)។
“”