វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សស្រាញ់
[ស-ស្រាញ់]
ដែលសស្រោកសស្រាំដោយសេចក្ដីរីករាយ :
ដែលសស្រោកសស្រាំដោយសេចក្ដីរីករាយ :
ដែលសស្រោកសស្រាំដោយសេចក្ដីរីករាយ :
“ពួកក្មេងរត់លេងសស្រាញ់, លោតសស្រាញ់។”
ដែលហូររាក់ៗឥតអាក់ :
“ទឹកហូរសស្រាញ់។”
ដែលលូតលាស់ខ្ចីព្រមគ្នា :
“សន្ទូងលាស់សស្រាញ់។”