វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សហ័ស
គុ.កិ., គុ. [សៈ-ហ័ស]
ខ្លាំង, ដែលអង់អាច, មានអំណាច; ដែលក្លាហាន, ក្លាខ្លាំង :
ខ្លាំង, ដែលអង់អាច, មានអំណាច; ដែលក្លាហាន, ក្លាខ្លាំង :
ខ្លាំង, ដែលអង់អាច, មានអំណាច; ដែលក្លាហាន, ក្លាខ្លាំង :
“ចិត្តសហ័ស ចិត្តក្លាហាន, ចិត្តមុត។”
កម្លាំង; ពលស័ក្ដិ; អំណាច, សេចក្ដីអង់អាច; សេចក្ដីក្លាហាន។
“”
ត្រូវរបួសខ្លាំង។
“”
អំពើក្លាខ្លាំង, អំពើអាក្រក់ក្រៃពេក។
“”