វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សាកលរូបី
ន. [សា-កល់-រូ-ប៉ី]
(ទស្សនៈ.) បច្ចេកសព្ទមួយដែលបង្ហាញដោយហេគែល (Hegel) ដើម្បីកែតម្រូវទស្សនៈបុរាណដែលថា សាកលគឺអរូបីដោយផ្អែកទៅលើធម្មជាតិទូទៅនៃប្រភេទភាវៈមួយតាមរយៈអរូបីកម្ម។ ហេគែលជឿថាសាកលគឺជាទម្រង់រូបីជាជាងអរូបី។
(ទស្សនៈ.) បច្ចេកសព្ទមួយដែលបង្ហាញដោយហេគែល (Hegel) ដើម្បីកែតម្រូវទស្សនៈបុរាណដែលថា សាកលគឺអរូបីដោយផ្អែកទៅលើធម្មជាតិទូទៅនៃប្រភេទភាវៈមួយតាមរយៈអរូបីកម្ម។ ហេគែលជឿថាសាកលគឺជាទម្រង់រូបីជាជាងអរូបី។
(ទស្សនៈ.) បច្ចេកសព្ទមួយដែលបង្ហាញដោយហេគែល (Hegel) ដើម្បីកែតម្រូវទស្សនៈបុរាណដែលថា សាកលគឺអរូបីដោយផ្អែកទៅលើធម្មជាតិទូទៅនៃប្រភេទភាវៈមួយតាមរយៈអរូបីកម្ម។ ហេគែលជឿថាសាកលគឺជាទម្រង់រូបីជាជាងអរូបី។
“”
1