សាច់
អាការៈមួយប្រភេទជាបឋវីធាតុនារាងកាយមនុស្សនឹងសត្វ ត្រង់សព៌ាង្គបន្ទាប់ពីស្បែកទៅស្រោបឆ្អឹង ទីទៃពីសរសៃ :
អាការៈមួយប្រភេទជាបឋវីធាតុនារាងកាយមនុស្សនឹងសត្វ ត្រង់សព៌ាង្គបន្ទាប់ពីស្បែកទៅស្រោបឆ្អឹង ទីទៃពីសរសៃ :
អាការៈមួយប្រភេទជាបឋវីធាតុនារាងកាយមនុស្សនឹងសត្វ ត្រង់សព៌ាង្គបន្ទាប់ពីស្បែកទៅស្រោបឆ្អឹង ទីទៃពីសរសៃ :
“សាច់មនុស្ស, សាច់សត្វ។”
តួផ្លែឈើក្នុងសំបកក្រៅពីគ្រាប់, ក្រៅពីលលាដ៍ :
“សាច់ផ្លែមៀន, សាច់ដូង។”
តួដើមឈើខាងក្នុងសំបក :
“ឈើសាច់រឹង។”
បឋវីធាតុដែលជារូបរបស់ឬវត្ថុផ្សេងៗ :
“សំពត់សាច់ម៉ដ្ឋ, សាច់ប្រាក់សុទ្ធ, សាច់ដែក, សាច់ស្ករ។”
(ម.ព. សាច់ញាតិ)។
“”
សាច់ដែលចិញ្ច្រាំញាត់ក្នុងពោះវៀនហើយហាលថ្ងៃ (ច្រើនតែសាច់ជ្រូកនិងពោះវៀនជ្រូក)។
“”
សាច់និងឈាម; សាច់ញាតិ។
“”
អ្នកដែលជាប់ជាញាតិនឹងគ្នា, ក្រសែញាតិ។
“”
ញាតិជិត។
“”
បងថ្លៃឬប្អូនថ្លៃ។
“”
អត្ថន័យរបស់ធម៌, រូបសេចក្ដីធម៌។
“”
កូនសុំឬកូនចិញ្ចឹម; កូនសិស្ស; អ្នកដទៃដែលរាប់អានទុកស្មើញាតិជិត។
“”
(ម.ព. សាច់បញ្ញើ)។
“”
(ព.ទ.បុ.) អត់បើអត់ នាំឱ្យមានវល់ឥតប្រយោជន៍ឬប្រយោជន៍បានទៅគេ ខ្លួនបានតែខាងទទួលទុក្ខទោស :
“(ព.កា.) ខំប្រឹងវក់វី សាច់ពុំបានស៊ី យកឆ្អឹងព្យួរ-ក ចាស់ទុំប្រាប់ថា បែបនុះពុំល្អ នាំឱ្យខ្លួនក្រ រងទុក្ខផងទៀត។”
ញាតិសន្តាន។
“”
បងប្អូន។
“”