វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សាណិ
[សា-ណិ]
វាំងនន, រនាំង; ឆាក; ឡប់ឡែ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
វាំងនន, រនាំង; ឆាក; ឡប់ឡែ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ខ្មែប្រើ ជា (រ.ស.) ច្រើនហៅជាប់ដោយវិភត្តិសត្តមីថា សាណិយា "ក្នុងវាំងនន", សំដៅសេចក្ដីត្រឹមតែថា "វាំងនន"; ហៅក្លាយជា សន្ធិយា ក៏មានខ្លះ :
ឧទាហរណ៍
“(ព.កា.) ពួកក្មេងស្រីៗ នៅក្នុងសាណី សូរសើចកក្អឹក ខ្លះចរចាគ្នា ថាស្អែកពីព្រឹក ត្រូវរៀបបាយទឹក ទទួលភ្ញៀវយើង។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់