វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សាទរ
ការសម្ដែងសេចក្ដីអើពើ, គោរព; សេចក្ដីរាក់ទាក់, រួសរាយ :
ការសម្ដែងសេចក្ដីអើពើ, គោរព; សេចក្ដីរាក់ទាក់, រួសរាយ :
ការសម្ដែងសេចក្ដីអើពើ, គោរព; សេចក្ដីរាក់ទាក់, រួសរាយ :
“មានសាទរ, ទទួលភ្ញៀវដោយសាទរ។”
សម្ដីរាក់ទាក់, រួសរាយ; សម្ដីសម្ដែងសេចក្ដីគោរព។
“”
ភាពនៃសេចក្ដីគោរព; ការរាក់ទាក់, រួសរាយ។
“”
(ម.ព. សាទរកថា)។
“”
(ម.ព. សាទរវាទី)។
“”
អ្នកពោលពាក្យសាទរ។
“”
(បើស្ត្រីជា សាទរវាទិនី)។