វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សាទិន
ន. [សា-ទិន]
អ្នកជិះសេះ; ទាហានសេះ; សារថី; ទម័កសត្វពាហនៈ :
អ្នកជិះសេះ; ទាហានសេះ; សារថី; ទម័កសត្វពាហនៈ :
អ្នកជិះសេះ; ទាហានសេះ; សារថី; ទម័កសត្វពាហនៈ :
“(ព.កា.) ទាហានសាទិន មានចិត្តមិនជិន ក្លាហានសង្វាត បំផាយសេះចូល ពុះពារគគាត ដេញខ្មាំងឱ្យឃ្លាត រវាតដៃថយ។”