វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សាទុភោជន
ន. [សា-ទុ-ភោ-ជន់]
ភោជនឆ្ងាញ់, អាហារឆ្ងាញ់ពិសា។
ភោជនឆ្ងាញ់, អាហារឆ្ងាញ់ពិសា។
ភោជនឆ្ងាញ់, អាហារឆ្ងាញ់ពិសា។
“”
រសឆ្ងាញ់; អាហារដែលមានរសឆ្ងាញ់ :
“(ព.កា.) សេចក្ដីសិទ្ធស្នាល មានរសត្រកាល ពិសាពេកពន់ ពិសាជាងរស សាទុភោជន ទោះទីនៅអន់ ចង្អៀតក៏ដោយ។”