វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សាធុ!
ន. [សា-ធុ]
សព្ទប្រាប់សេចក្ដីថា "ល្អ!; ល្អហើយ!; ស្រួលហើយ!; ត្រូវហើយ!; មែន!; មែនហើយ!; អរហើយ!; ..." ជាពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងការទទួលអនុមោទនា, ទទួលអំណរ, ទទួលព្រមផងជាដើម :
សព្ទប្រាប់សេចក្ដីថា "ល្អ!; ល្អហើយ!; ស្រួលហើយ!; ត្រូវហើយ!; មែន!; មែនហើយ!; អរហើយ!; ..." ជាពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងការទទួលអនុមោទនា, ទទួលអំណរ, ទទួលព្រមផងជាដើម :
សព្ទប្រាប់សេចក្ដីថា "ល្អ!; ល្អហើយ!; ស្រួលហើយ!; ត្រូវហើយ!; មែន!; មែនហើយ!; អរហើយ!; ..." ជាពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងការទទួលអនុមោទនា, ទទួលអំណរ, ទទួលព្រមផងជាដើម :
“បើអស់លោក-អ្នកយល់ព្រម សូមឱ្យសទ្ទសញ្ញាថា សាធុ បីដងឱ្យព្រមៗគ្នាមក!ល។”