វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សាធ្វសាធុ
ន. [សា-ធ្វៈ-សា-ធុ]
សប្បុរសនិងអសប្បុរស, អ្នកល្អនិងអ្នកអាក្រក់, អ្នកប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវនិងអ្នកប្រព្រឹត្តខ្ជីខ្ជា :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
សប្បុរសនិងអសប្បុរស, អ្នកល្អនិងអ្នកអាក្រក់, អ្នកប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវនិងអ្នកប្រព្រឹត្តខ្ជីខ្ជា :
ឧទាហរណ៍
“ពួកសាធ្វសាធុបើទុកជាច្រឡំគ្នា ក៏មិនយូរប៉ុន្មានដូចប្រេងលាយទឹក។”
២
(ម.ព. សាធ្វសាធុ)។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
(ម.ព. សាធ្វសាធុ) :
ឧទាហរណ៍
“(ព.កា.) សាធ្វសាធុជន ទោះសម្ពន្ធរួបរួមគ្នា យូរទៅគង់ឃ្លាតឃ្លា ព្រោះចរិយាផ្សេងដោយខ្លួន។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់