វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សាប់
កិ. [សាប់]
កាប់ចិញ្ច្រាំស្រាលៗញាប់ៗឱ្យដាច់ជាចំណិតតូចៗស្ដើងៗ :
កាប់ចិញ្ច្រាំស្រាលៗញាប់ៗឱ្យដាច់ជាចំណិតតូចៗស្ដើងៗ :
កាប់ចិញ្ច្រាំស្រាលៗញាប់ៗឱ្យដាច់ជាចំណិតតូចៗស្ដើងៗ :
“សាប់ផ្លែល្ហុង, សាប់ទំពាំង, សាប់តាសក់។”
អុំទូកញាប់ៗ :
“សាប់ច្រវាព្រមគ្នា។”
(ព.ប្រ.) ស្ដីបន្ទោសញាប់មាត់ :
“សាប់ព្រឹកសាប់ល្ងាច ព្រឹកបន្ទោសល្ងាចបន្ទោសយ៉ាងញាប់មាត់។”
សូត្រសេចក្ដីឬសូត្រធម៌យ៉ាងញាប់ស្អេក :
“សាប់តែមួយសន្ទុះចប់ភ្លាម(ព.សា.)។”
ហូតសន្លឹកបៀខ្លះពីក្នុងហ៊ូ រួចដាក់ពីលើវិញ ដើម្បីកុំឱ្យវាស្ថិតតាមលំដាប់លំដោយតទៅទៀត :
“អ្នកចែកបៀបានសាប់បៀជាមុន។”