វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សាមីចិ
គុ. [សា-ម៉ី-ចិ]
ដែលត្រឹមត្រូវ, ប្រពៃ, សមគួរ, គួរគាប់, មិនឆ្គង។
ដែលត្រឹមត្រូវ, ប្រពៃ, សមគួរ, គួរគាប់, មិនឆ្គង។
ដែលត្រឹមត្រូវ, ប្រពៃ, សមគួរ, គួរគាប់, មិនឆ្គង។
“”
កិច្ចការត្រឹមត្រូវ; ការគោរព, ការគប្បី។
“”
បដិបត្តិត្រឹមត្រូវ។
“”
បដិបទាប្រពៃ។
“”
អ្នកបដិបត្តិត្រឹមត្រូវ។
“”
(ម.ព. សាមីចិបដិបន្ន)។
“”
វត្តបដិបត្តិត្រឹមត្រូវ។
“”
សម្ដីត្រឹមត្រូវ, ពាក្យគោរព, ពាក្យគួរសម។
“”
(ម.ព. សាមីចិវាចា)។
“”
(ម.ព. សាមីចិវាទី)។
“”
អ្នកដែលប្រើសម្ដីគួរសមជានិច្ច។
“”
ពាក្យប្រៀនប្រដៅដែលគួរគោរព, ពាក្យប្រៀនប្រដៅត្រឹមត្រូវ។
“”
(ម.ព. សាមីចិសាសន៍)។
“”
(បើស្ត្រីជា សាមីចិបដិបន្នា)។