សារ

ខ្លឹម; សេចក្ដីខ្ជាប់ខ្ជួន, មាំមួន, រឹងប៉ឹង; ការសំខាន់, របស់សំខាន់; គោល, គោលចារឹក, ហ្ល័កឋាន; កម្លាំង; អំណាច, សេចក្ដីអង់អាច, សេចក្ដីក្លាហាន; សំណាង, បុណ្យភ័ព្វ; តម្លៃ, ទ្រព្យ, សម្បត្តិ; របស់សុទ្ធ; សេចក្ដីពិត; ប្រយោជន៍, ផលប្រយោជន៍; ធាតុសុទ្ធឬធាតុផ្សំណាមួយ; សំបុត្រ, ចុតហ្មាយ; ពាក្យសង្ខេប, សេចក្ដីបំប្រួញ; ...។

រឹង, រ៉ឹងប៉ឹង, ខ្ជាប់ខ្ជួន, មាំមួន; ខ្លាំង, ដែលមានកម្លាំង; ដែលក្លាហាន, អង់អាច, អាចហាន; ដែលពិត, ប្រាកដ; មានតម្លៃ; ថ្លៃ, ថ្លៃថ្លា, ប្រសើរ, ខ្ពង់ខ្ពស់; សំខាន់; គ្រប់, គ្រប់សព្វ; ...។

ខ្លឹមរឹង, ខ្លឹមសំខាន់; ប្រយោជន៍ថ្លៃថ្លា។

មានសំបុត្រមកដល់។

សេចក្ដីប្ដេជ្ញាមានហ្ល័កឋាន។

សំបុត្រដែលសាមីខ្លួនអ្នកទ័លក្រធ្វើដាក់ដៃអ្នកម្ចាស់ប្រាក់ ប្រគល់ខ្លួនជាទាសៈឬទាសីនៅបម្រើគេ (ប្រើតែក្នុងសម័យពីដើម)។

គតិខ្ជាប់ខ្ជួន។

ក្លិនខ្លឹម (មានខ្លឹមចន្ទន៍ជាដើម)។

ឈើមានខ្លឹម (ព.ផ្ទ.) អសារជាតិ ឬ អសារព្រឹក្ស។

(ម.ព. សារទស្សី)។

អ្នកដែលយល់ឃើញធម៌ឬអ្វីមួយថាជាសារៈ។

គ្រប់ទិស។

ទុក្ខគ្រប់សព្វ, ទុក្ខទាំងពួង។

ទ្រព្យមានតម្លៃ។

(ម.ព. សារទ្រព្យ)។

(ម.ព. សារធម្ម)។

ធម៌ជាសារៈ, ធម៌ជាគោល។

(ម.ព. សារប័ព្វ)។

សន្លឹកប្រាប់បញ្ជីមាតិកាឬសន្លឹកប្រាប់បញ្ជីរឿង, បញ្ជីមាតិកា, បញ្ជីរឿង។

ដំណឹងពិត; កាសែត។

(ម.ព. សារបណ្ណ)។

ដូចគ្នានឹង សារជាត។

វត្ថុជាសារៈ, របស់មានតម្លៃ។

ភណ្ឌៈមានតម្លៃ; ទំនិញមានតម្លៃ។

ដែលជាសារៈ, ដើមចម, ជាគោល, ជាហ្ល័កឋាន។

គំនិតដែលយល់ធម៌ឬអ្វីមួយថាជាសារៈ។

(ម.ព. សារមតី)។

អ្នកដែលមានគំនិតយល់ថាជាសារៈ។

អ្នកដឹងអ្វីៗដែលជាប្រយោជន៍ឬដែលមានតម្លៃ។

(ម.ព. សារវិទ)។

ដែលសូន្យចាកតម្លៃ; ដំណើរសូន្យចាកប្រយោជន៍ឬសូន្យចាកតម្លៃ, ការខូចប្រយោជន៍, ការអស់តម្លៃ។

សារៈ និងអសារៈ; ខ្លាំងនិងខ្សោយ; កម្លាំងនិងកម្សោយ។ល។

(ម.ព. សារាសារ)។

ដែលឥតផលប្រយោជន៍, មិនបានការ :

ដែលឥតខ្លឹម; ឥតតម្លៃ; ឥតប្រយោជន៍។

ដំរីស្ដរឬដំរីមានភ្លុកដែលធំអស់ទំហំហើយ :

(ព.ទ.បុ.) ការអាក្រក់យ៉ាងធំ ខំប្រឹងបិទបាំងដោយហេតុឬដោយឧបាយបន្តិចបន្តួច ធ្វើម្ដេចនឹងកំបាំង។ អ្នកខ្លះប្រើថា ដំរីស្លាប់ យកចង្អេរបាំង។