វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សារភាព
ន. [សា-រ៉ៈ-ភាប]
ភាវៈពិត, ដំណើរឬសេចក្ដីពិត។
ភាវៈពិត, ដំណើរឬសេចក្ដីពិត។
ភាវៈពិត, ដំណើរឬសេចក្ដីពិត។
“ទទួលសារភាព ទទួលតាមដំណើរពិត, ទទួលខុស។”
កិ. ឆ្លើយឬបង្ហាញតាមភាវៈពិត, ស្ដែងពីអារម្មណ៍តាមសេចក្ដីពិត :
“សារភាពកំហុស, សារភាពអំពីរឿងរ៉ាវពិត។”