វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សាល់
គុ. [សាល់]
ដែលប្រើមិនអស់, ដែលនៅសល់, ដែលចាល់ ដោយប្រើរបស់ដទៃជាជំនួស ឬដោយមានរបស់ដទៃជាជំនួយ :
ដែលប្រើមិនអស់, ដែលនៅសល់, ដែលចាល់ ដោយប្រើរបស់ដទៃជាជំនួស ឬដោយមានរបស់ដទៃជាជំនួយ :
ដែលប្រើមិនអស់, ដែលនៅសល់, ដែលចាល់ ដោយប្រើរបស់ដទៃជាជំនួស ឬដោយមានរបស់ដទៃជាជំនួយ :
“ម្ហូបសាល់។”
ញឹន, រាងចាល; ធុញទ្រាន់ :
“ស្ដីឱ្យណាស់ដែរ មិនសាល់សោះ!”