វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សាវ
ន. [សាវ]
ក្រមុំ, ស្ត្រីក្រមុំ។ ស្ត្រីនិងបុរសដែលកំពុងពេញជំទង់ ឬពេញក្រមុំកំលោះ។
ក្រមុំ, ស្ត្រីក្រមុំ។ ស្ត្រីនិងបុរសដែលកំពុងពេញជំទង់ ឬពេញក្រមុំកំលោះ។
ក្រមុំ, ស្ត្រីក្រមុំ។ ស្ត្រីនិងបុរសដែលកំពុងពេញជំទង់ ឬពេញក្រមុំកំលោះ។
“”
ដែលកំពុងពេញជំទង់, ដែលពេញក្រមុំកំលោះ :
“ក្មេងសាវ, នៅសាវ, ក្រមុំសាវ, កំលោះសាវ។”
រុក្ខជាតិដែលរកកល់នឹងមានផ្កាផ្លែជាដំបូងបំផុត :
“ឈើសាវ, ត្នោតសាវ, ដូងសាវ។”
ឈើឬឫស្សីវែង ប្រើជាដងសម្រាប់រុករុញឬយោងទប់ :
“សាវក្ដោង, ដងសាវ។”