សាស្ត្រ

គម្ពីរ, គម្ពីរប្រាប់វិទ្យា, គម្ពីរសាសនា; ច្បាប់, ច្បាប់ប្រដៅ ក្បួន, តម្រា; វិជ្ជា; ការសិក្សា; ពាក្យណែនាំ, ពាក្យពន្យល់; ពាក្យបង្គាប់។

អ្នកតែងគម្ពីរ, អ្នកតែងច្បាប់។

ភ្នែករបស់សាស្ត្រ (វេយ្យាករណ៍)។

(ម.ព. សាស្ត្រចក្សុ)។

(ម.ព. សាស្ត្រចក្សុ)។

ពាក្យក្លាយមកពី សស្ត្រ សស្ត្រា; ប្រើចំពោះតែ មុខសាស្ត្រ មុខរបួសដែលមុតដោយគ្រឿងសស្ត្រា។