វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សាហត្ថ
ន. [សា-ហ័ត]
អំពើឬការដែលធ្វើដោយដៃខ្លួនឯង, ដែលកើតពីស្នាដៃរបស់ខ្លួន (ហៅ សាហត្ថិកកម្ម ក៏បាន)។
អំពើឬការដែលធ្វើដោយដៃខ្លួនឯង, ដែលកើតពីស្នាដៃរបស់ខ្លួន (ហៅ សាហត្ថិកកម្ម ក៏បាន)។
អំពើឬការដែលធ្វើដោយដៃខ្លួនឯង, ដែលកើតពីស្នាដៃរបស់ខ្លួន (ហៅ សាហត្ថិកកម្ម ក៏បាន)។
“”