វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សាហុ!
ឧ. [សា-ហុ]
ប្រពៃហើយ!, ល្អហើយ!, ស្រួលហើយ!; សាធុ!; ពាក្យសម្រាប់ព្រះថេរៈជាឧបជ្ឈាយ៍ឬអាចារ្យទទួលព្រមក្នុងវេលាដែលភិក្ខុឬសាមណេរ សូមនិស្ស័យ (ព.វិ.)។
ប្រពៃហើយ!, ល្អហើយ!, ស្រួលហើយ!; សាធុ!; ពាក្យសម្រាប់ព្រះថេរៈជាឧបជ្ឈាយ៍ឬអាចារ្យទទួលព្រមក្នុងវេលាដែលភិក្ខុឬសាមណេរ សូមនិស្ស័យ (ព.វិ.)។
ប្រពៃហើយ!, ល្អហើយ!, ស្រួលហើយ!; សាធុ!; ពាក្យសម្រាប់ព្រះថេរៈជាឧបជ្ឈាយ៍ឬអាចារ្យទទួលព្រមក្នុងវេលាដែលភិក្ខុឬសាមណេរ សូមនិស្ស័យ (ព.វិ.)។
“”