វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សាហេតុ
ន. [សា-ហែត]
ដើមហេតុ, ដំណើរដើម; ការទាស់ដំណើរគ្នា; អធិករណ៍ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដើមហេតុ, ដំណើរដើម; ការទាស់ដំណើរគ្នា; អធិករណ៍ :
ឧទាហរណ៍
“កើតសាហេតុ, នាំឱ្យមានសាហេតុ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដើមហេតុ, ដំណើរដើម; ការទាស់ដំណើរគ្នា; អធិករណ៍ :
ដើមហេតុ, ដំណើរដើម; ការទាស់ដំណើរគ្នា; អធិករណ៍ :
“កើតសាហេតុ, នាំឱ្យមានសាហេតុ។”