វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សិនិទ្ធ
គុ. [សិ-និត] ឬ [សិ-ណិត-ធៈ]
ស្និទ្ធ; ស្អិត; ខាប់; ឆ្ងាញ់; ល្អ, ល្អិតល្អ; ដែលជាទីស្រឡាញ់, ជាទីពេញចិត្ត។
ស្និទ្ធ; ស្អិត; ខាប់; ឆ្ងាញ់; ល្អ, ល្អិតល្អ; ដែលជាទីស្រឡាញ់, ជាទីពេញចិត្ត។
ស្និទ្ធ; ស្អិត; ខាប់; ឆ្ងាញ់; ល្អ, ល្អិតល្អ; ដែលជាទីស្រឡាញ់, ជាទីពេញចិត្ត។
“”
មិត្តស្និទ្ធ, មិត្តទំនុកទុកចិត្ត។
“”
បបរខាប់; បបរឆ្ងាញ់។
“”