វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សិន្ធវ
គុ. [សិន-ធៈ-វៈ]
ដែលជាប់ទាក់ទងដោយទន្លេ, ដោយសមុទ្រ, ដោយទន្លេសិន្ធុ; ដែលកើតក្នុងទន្លេ, ក្នុងសមុទ្រ, ក្នុងដែនសិន្ធវៈ។
ដែលជាប់ទាក់ទងដោយទន្លេ, ដោយសមុទ្រ, ដោយទន្លេសិន្ធុ; ដែលកើតក្នុងទន្លេ, ក្នុងសមុទ្រ, ក្នុងដែនសិន្ធវៈ។
ដែលជាប់ទាក់ទងដោយទន្លេ, ដោយសមុទ្រ, ដោយទន្លេសិន្ធុ; ដែលកើតក្នុងទន្លេ, ក្នុងសមុទ្រ, ក្នុងដែនសិន្ធវៈ។
“”
ឈ្មោះដែនឬប្រទេសនៅត្រើយខាងស្ដាំទន្លេសិន្ធុ។
“”
សេះសិន្ធព។
“”
ឈ្មោះអំបិលមួយប្រភេទ ដែលគេដងទឹកអណ្ដូងប្រៃមករំងាស់ ឬអំបិលដែលកើតឯង (ខ្មែរច្រើនហៅ អំបិលសិន្ធៅវ៍)។
“”