វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សីលធម៌
[សី-ឡៈ-ធ័រ]
សីលដែលជាធម៌ (របស់សត្វលោក) ឬ សីលនិងធម៌; កិរិយាមារយាទ, សណ្ដាប់ធ្នាប់; ដំបូន្មានដែលនាំឱ្យចៀសវាងអំពើអាក្រក់ ហើយឱ្យប្រព្រឹត្តតែអំពើល្អ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
សីលដែលជាធម៌ (របស់សត្វលោក) ឬ សីលនិងធម៌; កិរិយាមារយាទ, សណ្ដាប់ធ្នាប់; ដំបូន្មានដែលនាំឱ្យចៀសវាងអំពើអាក្រក់ ហើយឱ្យប្រព្រឹត្តតែអំពើល្អ :
ឧទាហរណ៍
“ប្រកបដោយសីលធម៌, ប្រាកចាកសីលធម៌។”
២
(ទស្សនៈ.) គោលការណ៍និងជំនឿអំពីអាកប្បកិរិយាដែលត្រូវនិងខុស អាកប្បកិរិយាស្តង់ដា :
ឧទាហរណ៍
“ផ្នត់គំនិតនិងសីលធម៌លោកខាងលិច។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់