វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សីសៈ
ន. [សី-សៈ]
សំណខ្មៅ; ស័ង្កសី; ស៊ីវិឡាត។ (សំ. ឝីឞ៌) ក្បាល។ ប្រើជាសមណសព្ទ :
សំណខ្មៅ; ស័ង្កសី; ស៊ីវិឡាត។ (សំ. ឝីឞ៌) ក្បាល។ ប្រើជាសមណសព្ទ :
សំណខ្មៅ; ស័ង្កសី; ស៊ីវិឡាត។ (សំ. ឝីឞ៌) ក្បាល។ ប្រើជាសមណសព្ទ :
“អាត្មាមិនសូវសប្បាយចេះតែឈឺ សីសៈ។”
ទោសកាត់ក្បាល (ទោសប្រហារជីវិតដោយកាត់ក)។
“”
គ្រឿងការពារក្បាល គឺដួន, មួក។
“”
(ម.ព. សីសតាណ)។
“”
ការអង្រួនក្បាល, ការគ្រវីឬងក់ក្បាល។
“”
រោគឈឺក្បាល, ជំងឺក្បាល។
“”
ឈ្នួតក្បាល។
“”
(ម.ព. សិរ ផង)។