វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុក្ក
គុ. [សុក-កៈ]
ស; ស្អាត, បរិសុទ្ធ; ថ្លា; ភ្លឺ។
ស; ស្អាត, បរិសុទ្ធ; ថ្លា; ភ្លឺ។
ស; ស្អាត, បរិសុទ្ធ; ថ្លា; ភ្លឺ។
“”
ទឹកអសុចិ, ទឹកកាម :
“សុក្កឃ្លាតចេញ។”
អំពើបរិសុទ្ធ។
“”
ធ្មេញស; អ្នកដែលមានធ្មេញស។
“”
ធម៌សឬធម៌បរិសុទ្ធ គឺបុណ្យ, កុសល។
“”
ដី-សពង។
“”
ចំណែកខាងស, ប៉ែកខាងភ្លឺ គឺខាងខ្នើត។
“”
(ព.ផ្ទ. កាឡបក្ខឬកាលបក្ស "ចំណែកខាងខ្មៅ, ប៉ែកខាងងងឹត គឺខាងរនោច")។