វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុខកំបុត
គុ.កិ., គុ. [សុក-កំ-បុត]
(ព.សា.) ដែលនិយាយឬគិតកំបុតៗខ្លីៗ :
(ព.សា.) ដែលនិយាយឬគិតកំបុតៗខ្លីៗ :
(ព.សា.) ដែលនិយាយឬគិតកំបុតៗខ្លីៗ :
“និយាយសុខកំបុត, គំនិតសុខកំបុត។”
(ចាស់ទុំតំណាលថា កាលពីព្រេងនាយមានតាម្នាក់ឈ្មោះ សុខ គាត់ច្រើននិយាយខ្លីៗកំបុតៗ ទើបគេប្រៀបថា ដូច តាសុខកំបុត)។