វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុខុមាល
គុ. [សុ-ខុ-ម៉ាល]
ដែលចម្រើនដោយសេចក្ដីសុខ, ដែលធ្លាប់តែស្រណុក (មិនដែលប្រទះនឿយហត់) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលចម្រើនដោយសេចក្ដីសុខ, ដែលធ្លាប់តែស្រណុក (មិនដែលប្រទះនឿយហត់) :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សសុខុមាល។”
២
ជាតិជាអ្នកធ្លាប់តែស្រណុក។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
ត្រកូលដែលចម្រើនដោយសេចក្ដីសុខ។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់