សុខេធិត

“មនុស្សសុខេធិត។ (ព.កា.) នៅពេលនោះណា សុខៃធិតា រាជមហេសី លើប្រគាបឈើ ឈឺផ្ទៃពេកក្រៃ ប្រសូតបុត្រថ្លៃ ដោយក្ដីទុក្ខខ្លាំង (រឿងឧទេនកុមារ)។”