វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុគន្ធ
ន., គុ. [សុ-គន់]
ក្លិនក្រអូប; គ្រឿងក្រអូប; ដែលមានក្លិនក្រអូប។
ក្លិនក្រអូប; គ្រឿងក្រអូប; ដែលមានក្លិនក្រអូប។
ក្លិនក្រអូប; គ្រឿងក្រអូប; ដែលមានក្លិនក្រអូប។
“”
កុដិមានក្លិនក្រអូប (ជាឈ្មោះកុដិលំនៅព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ, មានផ្កាក្រអូបដែលគេដាក់បូជា ឬផ្កាឈើជិតខាងផ្សាយក្លិនក្រអូបជានិច្ច)។
“”
(ម.ព. សុគន្ធកុដិ)។
“”
ជាតិវត្ថុមានក្លិនក្រអូប, គ្រឿងក្រអូប។
“”
ផ្កាមានក្លិនក្រអូប។
“”
(ម.ព. សុគន្ធបុប្ផា)។
“”
ទឹកក្រអូប, ទឹកអប់។
“”
(ម.ព. សុគន្ធរស)។
“”
(ម.ព. សុគន្ធរស)។
“”