វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុតៈ
គុ. [សុ-តៈ]
ដែលបានឮ, ដែលបានស្ដាប់។
ដែលបានឮ, ដែលបានស្ដាប់។
ដែលបានឮ, ដែលបានស្ដាប់។
“”
ការឮ, ការស្ដាប់។
“”
កិច្ចឬការស្ដាប់។
“”
ទ្រព្យគឺការស្ដាប់, ការស្ដាប់ដែលទុកថាជាទ្រព្យ (របស់មនុស្ស)។
“”
ប្រាជ្ញាដែលកើតអំពីការស្ដាប់; ការយល់ឃើញព្រោះការស្ដាប់។
“”
វិជ្ជាកើតពីការស្ដាប់។
“”
ដែលកើតអំពីការស្ដាប់។
“”