វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សុទន្ត

គុ. [សុ-ទ័ន] ឬ [សុ-ទ័ន-តៈ]

ដែលទូន្មានល្អហើយ, ដែលបានហាត់ឬបង្ហាត់ថ្នឹកហើយ, ដែលហ្វឹកឬបង្វឹកបានបទហើយ។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“”

២

ចិត្តដែលបានទូន្មានប្រពៃហើយ។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

បុរសអ្នកហាត់រៀនបានបទ។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

សត្វដែលគេបង្ហាត់ថ្នឹកហើយ, បានបទហើយ។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

(ម.ព. សុទន្តសត្ត)។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

សត្វញីដែលគេបានបង្វឹកបានបទហើយ បើមនុស្សថា ស្ត្រីដែលបានបង្វឹកខ្លួនបានបទហើយ :

ឧទាហរណ៍

“(ព.កា.) សុទន្តសុទន្តី ដែលឃ្មាតខ្មីបង្វឹកចិត្ត គេរែងមានគំនិត គិតឆ្អិនឆ្អៅមិនសៅហ្មង។”

បន្តរៀនទៀត