វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុទិន្ន
ដែលបានឱ្យហើយដោយប្រពៃ, ដែលបានឱ្យដោយស្មោះអស់ពីចិត្ត។
ដែលបានឱ្យហើយដោយប្រពៃ, ដែលបានឱ្យដោយស្មោះអស់ពីចិត្ត។
ដែលបានឱ្យហើយដោយប្រពៃ, ដែលបានឱ្យដោយស្មោះអស់ពីចិត្ត។
“”
ទានដែលគេបានឱ្យហើយដោយប្រពៃ។
“”
របស់ឬវត្ថុដែលគេបានឱ្យហើយដោយប្រពៃ។
“”
(ម.ព. សុទិន្នភណ្ឌ)។
“”