វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុទុក្ករ
គុ. [សុ-ទុក-ក]
ដែលធ្វើបានដោយកម្រក្រៃពេក, ដែលកម្រណាស់នឹងធ្វើកើត, ដែលពិបាកធ្វើជាទីបំផុត :
ដែលធ្វើបានដោយកម្រក្រៃពេក, ដែលកម្រណាស់នឹងធ្វើកើត, ដែលពិបាកធ្វើជាទីបំផុត :
ដែលធ្វើបានដោយកម្រក្រៃពេក, ដែលកម្រណាស់នឹងធ្វើកើត, ដែលពិបាកធ្វើជាទីបំផុត :
“ការសុទុក្ករ។”
ការឬអំពើដែលពិបាកធ្វើជាបំផុត។
“”
(ម.ព. សុទុក្ករកម្ម)។
“”
(ម.ព. សុទុក្ករកម្ម)។
“”
ភាព, បែប, ដំណើរ ដែលពិបាកធ្វើជាបំផុត។
“”