វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុន្ទរកថា
សម្ដីពីរោះ, សម្ដីគួរចង់ស្ដាប់។
សម្ដីពីរោះ, សម្ដីគួរចង់ស្ដាប់។
សម្ដីពីរោះ, សម្ដីគួរចង់ស្ដាប់។
“”
ខ្មែរហៅសម្ដីសូត្រថ្លែងសេចក្ដីក្នុងទីប្រជុំជនថា សុន្ទរកថា ដែរ :
“សូត្រសុន្ទរកថាក្នុងមហាសន្និបាត ...។”
(ហៅ សុន្ទរពាក្យឬសុន្ទរពេចន៍ ក៏បាន)។