វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុប្បថ
ន. [សុប-បត់]
ផ្លូវល្អ, ផ្លូវស្រួលទៅមក; ការប្រព្រឹត្តត្រូវតាមគន្លងធម៌, គន្លងឬលំអានធម៌ត្រឹមត្រូវ។
ផ្លូវល្អ, ផ្លូវស្រួលទៅមក; ការប្រព្រឹត្តត្រូវតាមគន្លងធម៌, គន្លងឬលំអានធម៌ត្រឹមត្រូវ។
ផ្លូវល្អ, ផ្លូវស្រួលទៅមក; ការប្រព្រឹត្តត្រូវតាមគន្លងធម៌, គន្លងឬលំអានធម៌ត្រឹមត្រូវ។
“”