វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុភរ
ដែលងាយចិញ្ចឹម, ដែលគេស្រណុកចិញ្ចឹម។
ដែលងាយចិញ្ចឹម, ដែលគេស្រណុកចិញ្ចឹម។
ដែលងាយចិញ្ចឹម, ដែលគេស្រណុកចិញ្ចឹម។
“”
(ម.ព. សុភរភាព)។
“”
បុគ្គលដែលគេស្រណុកចិញ្ចឹម, អ្នកមិនរើសអើង។
“”
បុត្រដែលមាតាបិតាស្រណុកចិញ្ចឹម។
“”
(ម.ព. សុភរបុត្ត)។
“”
ភាពជាអ្នកងាយចិញ្ចឹម។
“”