វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុភាពរាបសា
ន. [សុ-ភាប-រាប-សា]
ភាវៈល្អ, ទន់ភ្លន់, រម្យទម, រៀបរយ, រាបទាប, ស្លូតបូត, ចុះបែបបទ, ស្រគត់ស្រគំ :
ភាវៈល្អ, ទន់ភ្លន់, រម្យទម, រៀបរយ, រាបទាប, ស្លូតបូត, ចុះបែបបទ, ស្រគត់ស្រគំ :
ភាវៈល្អ, ទន់ភ្លន់, រម្យទម, រៀបរយ, រាបទាប, ស្លូតបូត, ចុះបែបបទ, ស្រគត់ស្រគំ :
“មនុស្សសុភាពរាបសា។”