វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុភាវធម៌
ន. [សុ-ភា-វៈ-ធ័រ]
ឥរិយាបថស្របទៅតាមក្រិត្យក្រម ច្បាប់ វិន័យអប់រំ ដែលនាំឱ្យមនុស្សស្ថិតក្នុងភាពល្អប្រពៃ :
ឥរិយាបថស្របទៅតាមក្រិត្យក្រម ច្បាប់ វិន័យអប់រំ ដែលនាំឱ្យមនុស្សស្ថិតក្នុងភាពល្អប្រពៃ :
ឥរិយាបថស្របទៅតាមក្រិត្យក្រម ច្បាប់ វិន័យអប់រំ ដែលនាំឱ្យមនុស្សស្ថិតក្នុងភាពល្អប្រពៃ :
“សុភាវធម៌ខ្មែរ សុភាវធម៌សាធារណៈ។”