វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុភោជន!
ពាក្យប្រើដោយសន្មតិ (តាមសម័យនិយម) សម្រាប់ឱ្យពរគ្នាក្នុងវេលារៀបនឹងបរិភោគភោជនាហារ : ឬ សុភោជន៍! អញ្ជើញបរិភោគឱ្យឆ្ងាញ់ពិសា!, សូមបរិភោគឱ្យឆ្ងាញ់ពិសា! ឬសូម (អ្នក) បរិភោគអាហារឱ្យឆ្ងាញ់ពិសា! :
ពាក្យប្រើដោយសន្មតិ (តាមសម័យនិយម) សម្រាប់ឱ្យពរគ្នាក្នុងវេលារៀបនឹងបរិភោគភោជនាហារ : ឬ សុភោជន៍! អញ្ជើញបរិភោគឱ្យឆ្ងាញ់ពិសា!, សូមបរិភោគឱ្យឆ្ងាញ់ពិសា! ឬសូម (អ្នក) បរិភោគអាហារឱ្យឆ្ងាញ់ពិសា! :
ពាក្យប្រើដោយសន្មតិ (តាមសម័យនិយម) សម្រាប់ឱ្យពរគ្នាក្នុងវេលារៀបនឹងបរិភោគភោជនាហារ : ឬ សុភោជន៍! អញ្ជើញបរិភោគឱ្យឆ្ងាញ់ពិសា!, សូមបរិភោគឱ្យឆ្ងាញ់ពិសា! ឬសូម (អ្នក) បរិភោគអាហារឱ្យឆ្ងាញ់ពិសា! :
“សុភោជន!”
(ប្រើជា សុរសភោជន!ឬសុរសភោជន៍! ក៏បាន)។