វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុមនា
ន. [សុ-ម៉ៈ-នា]
ម្លិះរួត :
ម្លិះរួត :
ម្លិះរួត :
“(ព.កា.) សុមនាមានផ្កាក្រអូបឆ្ងាញ់ អ្នកផងស្រឡាញ់ឥតសល់ម្នាក់ បណ្ដែតលើទឹកធាតុត្រជាក់ គួរស្ម័គ្រចង់ក្រេមផឹកម្ដងៗ។”
ផ្កាម្លិះរួត :
“(ព.កា.) ជាតិសុមនាបុស្ប សត្រសុសមានក្លិនឆ្ងាញ់ អ្នកផងរែងស្រឡាញ់ ញ៉ាំងក្ដីក្នាញ់ឱ្យស្រាកស្រាល។”